Asset Publisher Asset Publisher

Lasy regionu

Nadleśnictwa należące do RDLP w Poznaniu zarządzają majątkiem Skarbu Państwa na powierzchni 440 850 ha, w tym lasy zajmują 420 657 ha.

Lasy te występują głównie w województwie wielkopolskim, z wyjątkiem jego północnej części, oraz na niewielkich obszarach województw: dolnośląskiego, lubuskiego, łódzkiego i kujawsko-pomorskiego. Lesistość zasięgu terytorialnego RDLP stanowi 21 % i jest bardzo zróżnicowana. Dominuje krajobraz rolniczy z rozdrobnionymi kompleksami leśnymi. Wysoką lesistością charakteryzuje się część północna z dużymi, zwartymi kompleksami leśnymi (Puszcza Notecka, Puszcza Zielonka) i Południowa (Lasy Antonińsko-Sycowskie). Na pozostałym obszarze występują wyspowo, dość regularnie rozmieszczone, duże kompleksy leśne jak: Bory Nowotomyskie, Lasy Włoszakowickie, Lasy Nadbaryckie, Lasy Kórnickie, Lasy Czerniejewskie, Lasy Skorzęcińskie, Lasy Czeszewskie oraz Bory Grodzieckie.

                Fot. Wojciech Błoch

Teren RDLP w Poznaniu, według regionalizacji przyrodniczo-leśnej, należy głównie do III Krainy Wielkopolsko-Pomorskiej. Niewielki obszar na wschodzie w okolicy Koła (Wysoczyzna Kłodawska) należy do IV Krainy Mazowiecko-Podlaskiej, oraz na Południu w okolicy Sycowa (Wzgórza Trzebnicko-Ostrzeszowskie i Równina Oleśnicka) – do V Krainy Śląskiej.

Klimat jest łagodny ze względu na znaczący wpływ powietrza pochodzenia oceanicznego, jednak zróżnicowany. Na krańcach zachodnich średnia temperatura roczna sięga 8,5 ºC, na wschodnich spada do 8 ºC w związku z postępującą w kierunku wschodnim kontynentalizacją klimatu. Ilość opadów wodnych jest niewielka – około 550 mm rocznie, w części wschodniej spada do 450 mm, na krańcach południowych wzrasta do 650 mm. Otwarte tereny wielkich równin sprzyjają swobodnemu przepływowi mas powietrza o różnym pochodzeniu, stąd duża zmienność zjawisk pogodowych. Termiczny okres wegetacyjny jest długi i przekracza 220 dni, w części wschodniej spada do 210 dni w roku.

Krajobraz ukształtowany został na większości obszaru RDLP - w części północnej i środkowej, w mezoregionach: Puszczy Noteckiej, Pojezierzy Wielkopolskich, Równiny Nowotomyskiej, Równiny Opalenicko-Wrzesińskiej, Wysoczyzny Leszczyńskiej i Borów Grodzieckich - przez zlodowacenie bałtyckie. Rozległe, sfalowane równiny moren dennych urozmaicone są licznymi pagórkami moren czołowych, piaszczystymi równinami uformowanymi przez odpływające wody z lądolodu i jeziorami na pojezierzach: Poznańskim, Gnieźnieńskim, Międzychodzko-Sierakowskim, Sławskim, Leszczyńskim. Na wielu piaszczystych równinach wiatry uformowały pagórkowate obszary wydmowe, największe z nich charakteryzują Puszczę Notecką.

                Fot. Rafał Śniegocki

Krajobraz części południowej - fragmenty Wysoczyzny Leszczyńskiej, Mezoregion Krotoszyński, Wysoczyzna Turecka, Wysoczyzna Kłodawska, Kotlina Żmigrodzka, Milicka i Grabowska, Równina Oleśnicka, Wzgórza Trzebnicko-Ostrzeszowskie - ukształtowany został przez starsze zlodowacenie środkowopolskie, stąd rzeźba tego terenu jest mniej urozmaicona i charakteryzuje się brakiem jezior. Jednak to tutaj znajduje się najwyższe wzniesienie morenowe w Wielkopolsce – Kobyla Góra (284 m n.p.m.).

Charakterystyczna jest obecność w krajobrazie zalewowych dolin rzecznych: Warty, Prosny, Obry, oraz rozległych pradolin: warszawsko-berlińskiej (łączącej bieg środkowej Warty poprzez łęgi obrzańskie do Odry) oraz pradoliny Baryczy.
Z budową geologiczną regionu i lokalizacją lasów w terenach mniej przydatnych dla rolnictwa związana jest jakość gleb leśnych. Około 30 % powierzchni to zalesione dawne grunty rolne. Największe powierzchnie zajmują utworzone z piasków gleby rdzawe i bielicowe, mniejsze – utworzone z glin i innych utworów zwałowych gleby brunatne i płowe. W dolinach zalewowych i obniżeniach terenu dominują, wykształcone w procesach bagiennych, gleby murszaste, czarne ziemie, gleby torfowe i murszowe.
Spośród typów siedliskowych lasów dominują bory sosnowe i mieszane bory sosnowe – na 55 % powierzchni. 42 % powierzchni zajmują siedliska lasów mieszanych i lasów liściastych, na które składają się głównie grądy z grabem i dąbrowy, a w miejscach wilgotnych, zalewowych, w dolinach rzek i strumieni: łęgi jesionowo-wiązowo-dębowe, wierzbowo-topolowe, natomiast 3 % zajmują olsy.

Najliczniej spotykanym gatunkiem w większości siedlisk leśnych jest sosna – na 78 % powierzchni. Wyjątkowo duży udział w skali kraju zajmują dęby12 %. Brzoza i olsza zajmują po około 4 %. Pozostałą niewielką powierzchnię zajmują: świerk, buk, grab i topole.
W borach sosnowych wykształciły się cenne ekotypy sosny. Na zachodnim krańcu – sosna bolewicka, natomiast na krańcu południowym – sosna rychtalska.

W lasach często spotykane są dąbrowy, z których najbardziej znana jest dąbrowa krotoszyńska, jako jeden z największych kompleksów drzewostanów dębu szypułkowego w Polsce, którego drewno osiąga tutaj najwyższą jakość. Cenne dąbrowy dębu bezszypułkowego to dąbrowy: rychtalskie, włoszakowickie, grodziskie oraz z Puszczy Zielonki.
Trudne warunki przyrodnicze oraz urbanizacja złożyły się na priorytet funkcji ochronnych lasu. Lasy o różnych kategoriach ochronności stanowią 58 % powierzchni. Średni wiek drzewostanów to 60 lat.

Najwięcej jest drzewostanów średniowiekowych:

w przedziale 41-60 lat zajmują 24 % powierzchni,

w przedziale 61-80 lat zajmują 20 % powierzchni.

Drzewostanów młodych – w wieku do 40 lat jest 28 %, natomiast drzewostany dojrzałe (ponad 80-letnie) zajmują 27 % udziału powierzchniowego.

Średnia zasobność drzewostanów wynosi 245 m³ ha. W ciągu roku przyrasta na 1 hektarze lasu około 7,5 m³ masy drzewnej.

Tekst. Waldemar Szychowiak

 


Asset Publisher Asset Publisher

Back

Akcja "Dzień Pluszowego Misia"

Akcja "Dzień Pluszowego Misia"

Nadleśnictwo Kościan przeprowadziło akcję „Dzień Pluszowego Misia” w piątek 24.11.2017 r. na oddziale dziecięcym w szpitalu im. T. Dunina w Kościanie oraz w poniedziałek 27.11.2017r. w świetlicy socjoterapeutycznej Ośrodka Pomocy Społecznej w Kościanie.

25 listopada wszystkie pluszowe maskotki obchodzą swoje święto. Z tej okazji Nadleśnictwo Kościan postanowiło przeprowadzić zajęcia edukacyjne pt.”Niedźwiedź brunatny – największy ssak drapieżny Polski” w ramach akcji „Dzień Pluszowego Misia”. Akcją objęte zostały dwa miejsca: Szpital im. T. Dunina, Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Kościanie – oddział dziecięcy oraz Ośrodek Pomocy Społecznej w Kościanie – świetlica socjoterapeutyczna.

Podczas zajęć uczestnicy poznali biologie, ekologie i zachowania jedynego przedstawiciela z rodziny niedźwiedziowatych, występującego naturalnie w naszym kraju oraz dowiedzieli się jakie zagrożenia czyhają na tego olbrzyma i co robimy, żeby go chronić.

Jako ciekawostka została przedstawiona historia pluszowego misia nazwanego „Teddy Bear” na cześć prezydenta Stanów Zjednoczonych Teodora Roosevelta oraz kaprala Wojtka, członka 22 Kompanii Zaopatrzenia Artylerii w 2 Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. Władysława Andersa. 

Uczestnikami zajęć były głównie dzieci, ale bardzo ucieszył nas fakt, że również osoby dorosłe, rodzice pacjentów, personel szpitala oraz pracownicy świetlicy byli zainteresowani prelekcją.

Akcja zakończyła się krótkimi warsztatami plastycznymi oraz wręczeniem małym pacjentom i dzieciom uczęszczającym do świetlicy pluszowych niedźwiadków ufundowanych przez Nadleśnictwo Kościan.

Pluszowe zabawki, głównie misie towarzyszą zarówno małym dzieciom, młodzieży jak i dorosłym. Są przy nas od najmłodszych lat, w chwilach radości, wtedy gdy się boimy czy gdy potrzebujemy otuchy. Mamy nadzieję, że Nasze pluszowe misie, spełnią swoją rolę, jako towarzysze w radosnych momentach, pocieszyciele w smutnych chwilach oraz będą przypominać uczestnikom o wielu niezwykłych faktach z życia niedźwiedzi brunatnych.

 

 

 

Fot Karina Jankowska

Fot Marek Nowacki